22.09.2017
 

 

: “ ”

γινε 90 ετν ο Εβραος της Θεσσαλονκης που επζησε του Ολοκαυτματος

Της Σοφας Χριστοφορδου - http://makthes.gr


 

Κοιν η ανθρπινη μορα, η ζω να εναι θμα τυχαιτητας και η νκη απναντι στο θνατο να εναι πντα πρσκαιρη. Στη σντομη πορεα μας στον κσμο ,τι αξζει εναι ‘να αγαπς τον λλον, να μιλς για σα δικα βλπεις να συμβανουν γρω σου και να προσφρεις στην κοινωνα’.

 

Αυτ εναι το απσταγμα ζως ενς ανθρπου που κλεισε τα 90 του χρνια κι ας εχε συναντηθε με την απλυτη βαρβαρτητα και το θνατο δη απ την εφηβεα του. Ττε δεν τον θεωροσαν νθρωπο, ταν μνο ο αριθμς 109565. Ο Χινς Κονιο εναι νας απ τους τελευταους Εβραους της Θεσσαλονκης που επζησαν του Ολοκαυτματος και την προηγομενη εβδομδα γιρτασε τα 90 γενθλι του.

 

Η ατυχα που ταν τχη

Αν δεν ταν η συγκυρα της στιγμς, το ρολι της ζως του θα εχε σταματσει να χτυπ στα 15 του χρνια. φτασε στο ουσβιτς με την πρτη αποστολ. Χαρματα, μισοκοιμισμνος κουσε να φωνζουν γρια ‘ανοξτε, ανοξτε’ και μετ ‘κατεβετε, κατεβετε’. Το τρνο ταν γεμτο με εβραους χαμληδες, φτωχος λιμενεργτες που καταλβαιναν μνο τα λαντνο. Οι Γερμανο ρτησαν ‘ποιος μιλ γερμανικ, να κνει να βμα μπροστ’. Τσσερις νθρωποι σε λο το τρνο μιλοσαν γερμανικ. ταν τα μλη της οικογνειας Κονιο. Η μητρα ταν γερμανφωνη και μαθανοντας στα παιδι της τη γλσσα της τους δωσε ζω για δετερη φορ. Οι τσσερς τους επιστρατετηκαν, για να μεταφρζουν τις εντολς των Γερμανν στους Εβραους, που φταναν με κθε αποστολ απ τη Θεσσαλονκη. ‘Η ζω τελικ εναι θμα τχης;’, τον ρωτμε. ‘Για εμς ταν η συγκυρα, το τι φγαμε με την πρτη αποστολ’, λει, κρατντας στο χρι του να ποτρι σαμπνια. Μα φορ μνο μθυσε στη ζω του και στα 90 του χρνια επιτρπει στον εαυτ του να πιει και λγο παραπνω. ‘Η ζω τελικ εναι να απροσδκητο δρο’, λει με φιλοσοφικ διθεση, πριν να επιστρψει στην τραγικ αφγησ του.

Αν η οικογνεια δεν εχε αναχωρσει με το πρτο τρνο, θα εχε κερδσει λγο ακμη χρνο ζως, πως χιλιδες λλοι, που εκτοπστηκαν αργτερα, αλλ τελικ δεν ξφυγαν απ την τραγικ τους μορα. μως τελικ αυτ η ‘ατυχα’ τους να φτσουν πρτοι ταν και η σωτηρα τους. Αν στο μεταξ οι Ναζ βρισκαν λλους Εβραους που ξεραν γερμανικ, εκενους θα χρησιμοποιοσαν, για να κνουν τη δουλει τους, και οι Κονιο θα κατληγαν στους φορνους. Ο πατρας του ταν κουτσς, ο Χιντς Κονιο και η αδερφ του, 15-16 ετν, νθρωποι που οι Ναζ δεν τους θεωροσαν χρσιμους και τους ξεφορτνονταν αμσως. ‘Η μνη που θα δικαιοτο να ζσει ταν η μητρα μου, που ταν γερ, εμες μασταν για το φορνο. Αν δεν ξραμε γερμανικ κι αν δεν εχαμε φτσει πρτοι, δεν θα ζοσαμε’, λει στη ‘ΜτΚ’.

‘θελα να μιλσω’


Ο Χιντς Κονιο υποδχτηκε και τις δεκαεννα αποστολς τρνων με γνωστος, φλους και συμπολτες απ τη Θεσσαλονκη. ‘Τους λγαμε μην κνετε θρυβο, μην αντιστκεστε, μη ρωττε πολλ, θα σας σκοτσουν λους εδ μσα στο βαγνι. Ξραμε τι θα επακολουθοσε, απ την πρτη στιγμ που φτσαμε, αλλ πο τολμοσαμε να το πομε; Γρω απ το ουσβιτς Μπιρκενου ξρετε πσες καμινδες υπρχουν; Καμινδες εργοστασων 40 μτρα ψηλς, που τη νχτα ξερνοσαν φωτι και ναν λευκ καπν…’. λο αυτ το βασανιστικ διστημα μχρι την απελευθρωση ‘η μνη μου ελπδα ταν τι ο Θες θα μας εισκουε και μας εισκουσε, γιατ η οικογνει μου εναι μα εξαρεση. σφιγγα τα δντια, γιατ θελα να σωθ και να μιλσω’. Ελχιστοι μηροι των ναζιστικν στρατοπδων επζησαν και επστρεψαν στη Θεσσαλονκη κι αυτο ‘θελαν να κλεσουν αυτ τη σελδα της ζως τους’. Κι σοι προσπαθοσαν να μιλσουν αντιμετωπζονταν με δυσπιστα, δεν χωροσε ανθρπινος νους σα συνβησαν στα στρατπεδα. ‘Εγ επα θα μιλσω, θα τα πω λα’. Η ανησυχα του εναι τι θα γνει, ταν ο διος και οι υπλοιποι επιζντες φγουν πια απ τη ζω. ‘Κποια στιγμ λοι πρπει να πεθνουμε, τι να κνουμε; πειτα απ μνα δεν ξρω ποιος θα μιλσει για αυτ. Εγ τουλχιστον μουν μρτυρας. Τα τραγικ γεγοντα οι νθρωποι χουν την τση να τα ξεχνον και για αυτ μιλω, δεν ξρω τι θα γνει πειτα απ μνα’. Τον ρωτμε πς νιθει για αυτος που αρνονται τι συνβη το Ολοκατωμα. ‘Οκτο νιθω. Δεν θλουν να δουν, να καταλβουν τι συνβη, διτι ενδεχομνως εναι αντισημτες, τι να πω, δεν ξρω…’. Πς μπορε να γνει πρξη το ‘Ποτ ξαν;’.

‘Με το να διδσκουμε το Ολοκατωμα στα σχολεα, να ανοξουμε τα μτια των παιδιν, να τους μιλσουμε για ,τι συνβη’.

Η ιστορα του Χιντς Κονιο εναι μα ιστορα νκης της ζως απναντι στο θνατο, πρσκαιρης στω. ‘Ο νθρωπος νικ το θνατο με το να μιλ για σα εδε, με το να προσφρει στους λλους ανθρπους’, σημεινει. Αυτ η παρακαταθκη εξλλου, το να αφηγεται κανες την ιστορα του και να προσφρει, εναι μα προκταση της ζως του στο μλλον και στις επμενες γενις.

Η ευχ του γερμανο προξνου


Για τα γενθλια του κ. Κονιο διοργανθηκε μα δεξωση στην κατοικα του γερμανο προξνου στη Θεσσαλονκη Βλτερ Στχελ. Περιστοιχισμνος απ φλους και συγγενες, την αγαπημνη του σζυγο Σλη, τα παιδι, τα εγγνια και τα δισγγον του, ο κ. Κονιο θυμθηκε τα ‘αξχαστα παιδικ χρνια’ και την ‘τραγικ δσκολη εφηβεα’ του, την επσης δσκολη επιστροφ απ τα στρατπεδα συγκντρωσης του Ολοκαυτματος, αλλ και την τερστια προσπθεια που κατβαλαν μαζ με τον πατρα του για την ανοικοδμηση της επιχερησς τους. Στη δναμη του Θεο απδωσε και το γεγονς τι κατφερε να ξεπερσει τα βαρι συναισθματ του, πως επε, αλλ και να παλψει ‘για τη συμφιλωση των λαν και τη διδοση της ιστορας του Ολοκαυτματος στη νεολαα, την ελληνικ, τη γερμανικ και λου του κσμου’.

‘Σας ευχαριστ, αγαπητ κριε Κονιο, αγαπητ οικογνεια Κονιο, γιατ δεν χσατε το θρρος σας και γιατ παρ’ λα τα δειν που βισατε τενατε την χερα προς εμς τους Γερμανος’, επε απ την πλευρ του ο γερμανς διπλωμτης, εκφρζοντας τις ευχς του για μακροημρευση με υγεα στη θαλπωρ της οικογνειας. ‘Και αν μου επιτρπετε να εκφρσω ακμη μα ευχ, θα ευχμουν να εσαστε παρν στα εγκανια του Μουσεου του Ολοκαυτματος’, επε ο κ. Στχελ, υπενθυμζοντας τι η Γερμανα συμμετχει και αυτ στην απτιση τιμς και στη διατρηση της μνμης χρηματοδοτντας -πως και το δρυμα Σταρος Νιρχος- την ανγερση του Μουσεου.